Na nasze wesele zajedzie kareta
   Zaprzężona w białe konie,
   A pierwszym drużbą będzie poeta -
   Gitarę chwyci w dłonie,
   By śpiewać piękne wiersze o Tobie,
   Jakich ja śpiewać nie umiem.
   Potem ja Ciebie wezmę na ręce,
   Zaniosę tam, bis
   Gdzie szczęścia będzie najwięcej.
  
   Weźmiemy z sobą jedynie tom wierszy -
   Niczego więcej nie chcę,
   Gdy w lesie, na łące usłyszę wśród świerszczy
   Twoje i moje serce.
   Będziemy sami jak Adam i Ewa:
   Raj odkryjemy na nowo.
   Ja będę Ciebie nosił na rękach
   I śpiewał, że bis
   Na świecie jest tyle piękna.