Bracia skauci, dosyć kurzu,
   Dosyć kurzu łykać nam.
   Trzeba spieszyć nam do lasu.
   By wypocząć trochę tam.
  
   W lesie cudna jest polana,
   Hufiec rozkaz stanąć ma.
   Wnet ogniska rozpalimy,
   A jest ich czterdzieści dwa.
  
   Wietrzyk chłodzi nasze lica,
   Kwiat upaja wonią swą.
   A tam ptaki na błękicie
   Pieśni swoje Bogu ślą.
  
   Nie marnujmy, bracia, chwili,
   Pijmy tego lasu czar.
   Jasnych chwil jest tak niewiele
   I tych później będzie żal.