Przyjaciół masz cały krąg obok siebie
   I ciągle ktoś przy tobie jest jak żart
   Zamykasz wciąż swoja twarz, swoją rolę
   Dopóki jesteś pośród nas
  
   Wieczorem sama w domu
   Zamknięta w pusty pokój
   Przed sobą widzisz jakiś cień
   Dlaczego schylasz głowę
   Zamykasz nagle oczy
   W milczeniu znowu cofasz się
  
   O Magdaleno, Magdaleno
   Choć dla wszystkich jesteś nie ma ciebie nikt
   O Magdaleno, Magdaleno
   Jaka drzazga w twoim pustym sercu tkwi
  
   Zabiorę cię z tamtych ścian wezmę z sobą
   Nie będziesz już musiała grać, wciąż grać
   Zaczną się znów zwykłe dni, zwykłe noce
   To wszystko, czego dziś brak ci
  
   Nie będziesz sama w domu
   Zamknięta w pusty pokój
   Już nie powróci żaden sen
   Dlaczego schylasz głowę
   Zamykasz nagle oczy
   W milczeniu znowu cofasz się