Prostą drogą łatwiej iść
  Moja znów zakręca
  Spowolnionym krokiem mijam sny
  Dziki gwar, muzyka, dźwięki bez znaczenia
  Oblepiają usta, obdzierają z sił
    Spełnia się wroga przepowiednia
  Sprawia, że światło mylę z cieniem
  W górze tam ołowiane niebo
  Płacze jednocząc się z piekłem
    Odebrana słodycz w gniewu falach tonie
  Bieli trop stracony, zagubiony cel
  Spopielony uśmiech z lustra tafli straszy
  Nie odczuwam nic
  Już dosyć wiem