W kawiarni zwanej "seria klęsk"
  Gdzie się podaje łzy na słodko
  Siedzimy razem godzin pięć
  Nad jedną kawą i szarlotką
  W lokalu tym
  Łykamy łzy
  O smaku poziomkowym
  Nie trzeba wróżb
  Tę miłość już
  Na zawsze mamy z głowy
  
  Nie pierwszy raz
  Rozdziela nas
  Znów życia brudna rzeka
  Kiedy się znajdziesz
  Na jej dnie
  To spróbuj na mnie tam
  Zaczekać
  
  W epoce zwanej "seria klęsk"
  Z tronem co czeka na wariata
  W epoce AIDS i sztucznych serc
  Największych armii w dziejach świata
  W epoce tej
  Po serii klęsk
  Sama chodzę po ulicach
  Wiem nadal masz
  Zabawną twarz
  A na niej cień księżyca
  
  Nie pierwszy raz
  Rozdziela nas
  Znów życia brudna rzeka
  Kiedy się znajdziesz
  Na jej dnie
  To spróbuj na mnie tam
  Zaczekać